+:..:+ ❤ กระต่ายมินบนเตียงหมาป่าคยู ❤ +:..:+

อันยองค่า....

เปลี่ยนธีมใหม่ด้วย ฉลองลงฟิคเรื่องใหม่ คริคริ

แต่ก่อนจะไปอ่านฟิค เอาคำพูดของ 3 คนมาลง ยั่วน้ำลายกันก่อน ฮ่ะฮ่า ๆๆ

เป็นรายการวิทยุ (ใช่ป่าวหว่า มะแน่ใจ) ที่คังอิน คยูฮยอน ซองมิน พูดถึงเรื่องการนอน ......

.

.

ก็ผมไปขอนอนกับคนอื่นไม่ได้เลย ซองมินก็รู้นี่นา~

.

ผมก็ลืมไปซะนี่ มันก็จริงอย่างที่คยูว่านะ จะให้คยูไปนอนกับใครได้ล่ะ ถ้าไปขอนอนกับพี่อีทึกก็คงจะโดนพี่คังอินไล่เตะเข้าให้ จะขอนอนเตียงดงแฮหรือคิบอมก็ไม่ได้อีก....ก็นะ..รู้ๆกันอยู่ ส่วนเตียง3เศร้าน่ะเหรอ พี่ฮัน พี่ฮีชอล และก็ชีวอน แค่3คนนี้ก็แย่งจะนอนเบียดกันตายอยู่แล้ว พี่เยซองกะเรียวอุคนี่ก็ไม่ได้อีก ปล่อย2คนนี้ไปเหอะ พี่ชินดงก็คงจะไม่ไหวอีกเหมือนกัน แค่นอนคนเดียวที่ก็เต็มแล้ว ส่วนฮยอกแจ รายนั้นก็นอนดิ้นยังกับอะไรดี รู้สึกว่าคยูฮยอนเคยไปขอนอนเตียงกับฮยอกแจ แต่โดนฮยอกแจดิ้นเบียดซะตกเตียง คอเคล็ดไป 3 วัน หลังจากนั้นก็ไม่เคยเห็นไปนอนอีกเลย

.

อ๊ากกกกกกกกกกก.....นั้นก็เหลือผมน่ะซิ...เหอๆ ผมคงไม่รอด

แล้วเจ้าเด็กนี่มือก็ยิ่งเป็นหนวดปลาหมึกอยู่ อยู่ไม่ค่อยเป็นสุข นั่นไง~ อะไรมาเกาะๆแกะๆที่ต้นคอผมล่ะเนี่ย

.

เฮ้ย!!...นายจะทำไรน่ะคยูฮยอน

ก็นวดให้ไงครับ.....นะนะ......ผมขอนอนกับซองมินด้วยคนนะ

ไม่

ถึงซองมินไม่ให้ผมนอน แต่ผมก็จะนอน ว่าแล้วก็ปล่อยมือออกจากต้นคอ ทิ้งร่างลงไปก่ายเต็มที่นอน

.

ไม่เอา.....นายลุกเลยคยู ผมฉุดดึงแขนร่างสูงนี้อย่างยึดยื้อ ~ ตัวหนักชะมัดเลย ~ฮึ

งั้นซองมินก็นอนกับผมด้วยก็ได้ ไม่เห็นจะเป็นไรเลย

.

หวา!!!

.

แล้วร่างผมก็เซถลาลงไป ตามแรงที่ฉุดยื้อกัน แต่ผมรั้งแขนแกร่งนั้นไหว ร่างผมลงไปกระแทกกับร่างบนเตียงอย่างแรง

.

~ กึ่ก ~

.

ใบหน้าผมอยู่ห่างจากคยูฮยอนแค่ปลายนิ้ว เสียงหอบแฮ่กๆจากที่ฉุดยื้อ ดังประสานกัน ลมหายใจร้อนๆ รดเป่าที่แก้ม ดวงตากลีบกว้างที่จ้องมองตาผมไม่กระพริบ มันยิ่งทำให้หน้าผมร้อนมากเลย ใจก็เต้นแรง แต่หน้าผมเหมือนกับว่า จะเลื่อนห่างจากคยูฮยอนต่ำลงเรื่อยๆ ผมสะดุ้งเฮือก แล้วรีบดันตัวลุกขึ้นมา พร้อมมองไปที่ปลายเตียง แล้วพูดด้วยน้ำเสียงขึงขัง

.

คยูฮยอน..นายทำเตียงชั้นหักเลยเห็นมั๊ย

.

อ๊า!! ผมขอโทษครับ ใบหน้าเจื่อนลงทันที แล้วรีบลุกขึ้น เดินมาที่ข้างเตียงพร้อมกับก้มๆเงยๆ ดูตรงที่หัก

.

แล้วจะทำไงดีล่ะเนี่ย??

.

นายไม่เห็นต้องทำไงเลย ชั้นนี่ซิต้องทำ เพราะมันเตียงชั้น ..... แล้วคืนนี้ชั้นจะไปนอนไหนล่ะเนี่ย...เฮ้อ เสียงถอนหายใจแรงเฮือก อย่างกลัดกลุ้ม แต่อีกคนกลับไม่รู้สึกแบบนี้เลย

.

งั้นซองมินก็มานอนกับผมก็ได้ ที่นอนผมยังว่างอยู่ คยูฮยอนจ้องผม ด้วยสายตาที่คมกริบ กับรอยยิ้มกว้างฉาดชัดบนใบหน้า..... เอาอีกแล้วซิ ทำไมคยูต้องชอบทำกริยาแบบนี้ใส่ผมอยู่เลยเรื่อยนะ

.

ก็คงต้องงั้นแหละ จะให้ทำไงได้ล่ะ ก็ไม่มีที่ให้ผมนอนแล้วนี่ ข้างนอกมันก็หนาว ผมจึงต้องไปขุดอยู่ตรงที่นอนคยูฮยอน ตรงมุมเล็กๆนั่น พร้อมกับเจ้านี่นอนเบียดอยู่ข้างๆผม ที่นอนนี่มันก็เล็กกว่าเตียงผมซะอีก รู้งี้ให้นายนอนด้วยแต่แรกก็ดี T___T

.

คยูฮยอนอย่าเบียดชั้นซิ

.

ผมจิ๊ปากไม่ค่อยพอใจ เมื่อคยูฮยอนขยับตัวกระแซะเบียดร่างผม จนทำให้ผมต้องขยับตัวชิดกำแพงเข้าไปอีก แต่ยิ่งขยับหนีห่างไปเท่าไหร่ ก็เหมือนกับร่างนั้นจะเบียดเข้ามาใกล้มากขึ้นทุกที แล้วอยู่ๆมือนั้นก็โอบร่างผม ใบหน้าหล่อเหลาขยับพาดบนหมอน พร้อมเกยคางเรียวได้รูป พาดบนบ่าผม ดวงตาที่เคยคมกริบ บัดนี้ได้ปิดลงพริ้ม ริมฝีปากเหมือนจะมีรอยยิ้มบางๆแฝงอยู่ เค้าดูหลับสบายเหลือเกิน จนผมไม่ได้เอะใจซักนิด ว่าปกติคยูฮยอนเป็นคนที่หลับยากซะยิ่งกว่าอะไรดี!!

.

ลมหายใจอุ่นๆ สูดเข้าสูดออกอย่างแผ่วเบา เป่ารดที่ซอกคอ ผมขยับตัวเล็กน้อย มองดูร่างที่ดูหลับสบายนี้ พลันเกลี่ยปอยผมบางๆอย่างเบามือ เค้าคงคิดว่าผมเป็นหมอนข้างซินะ~ ^^

.

คืนนี้กลับทำให้ผมเป็นคนหลับอยากซะเอง เพราะใจของผมมันสั่นๆ จนแทบไม่อยู่กับเนื้อกับเลยตัว ที่นายทำนี่เพราะนายแกล้ง หรือไม่รู้กันแน่นะ >//<

.

ร่างสูงนี้ขยับหน้าซุกเข้าที่คอ ผมสะดุ้งเล็กน้อย จึงรีบชักมือกลับเข้าที่เดิม แล้วก็หลับตาลง สูดหายใจเข้าลึก ก่อนจะนอนหลับไปในที่สุด

.

เช้าวันรุ่งขึ้น...........

.

เฮ้อ....หลับสบายจัง

.

เสียงทุ้มกล่าวขึ้น พร้อมลุกนั่งแล้วยืดแขนบิดขี้เกียจ ผมลืมตาขึ้นช้าๆ มือบางขยี้เปลือกตาเบาๆ ปรือมองอีกร่างตรงหน้า

.

นายตื่นแล้วหรอ

.

ครับ เมื่อคืนผมหลับสบายจัง ผมไม่เคยนอนหลับสบายแบบนี้มานานแล้วนะเนี่ย คยูฮยอนกล่าวยิ้มอารมณ์ดี

.

~เค้าคงไม่รู้หรอกมั้ง คงนึกว่านอนกอดหมอนข้างทั้งคืนน่ะซิ ....~

.

สงสัยหมอนข้างนี้คงจะนิ่มและอุ่นมากเลย ผมถึงได้หลับสบายแบบนี้น่ะ คยูฮยอนพูดยิ้มๆ พลางชูหมอนข้างขึ้นมา

.

จริงด้วยแฮะ เค้าคิดแบบนี้จริงๆ แต่อยู่ๆหน้าผมก็แดงแปร๊ดขึ้นมา จะไม่ให้เขินได้ไงล่ะ ก็หมอนข้างที่ว่านั้นก็คือตัวผมต่างหาก แต่อ้อมกอดคยูฮยอนก็อุ่นดีจัง ~

.

เอ่!!...ไม่ใช่ซิ ที่ผมหลับสบาย เพราะผมนอนกอดซองมินทั้งคืนมากกว่า ขอบคุณนะครับ ใบหน้ามีรอยกระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์ ดวงตาคมมองกรุ่มกริ่ม ก่อนจะรีบเดินลุกออกไปทันที ทิ้งร่างผมให้อึ้งอยู่ตรงนั้น หน้าผมก็ยิ่งแดงหนักเข้าไปอีก ~ เจ้าเด็กนี่ร้ายชะมัด ~

.

.

ตอนบ่ายวันเดียวกัน.......

.

พี่คังอินผมจะได้เตียงแล้วนะครับ พี่อีทึกเพิ่งบอกผมตะกี้ว่าจะซื้อเตียงให้แล้ว

อีทึกเค้าบอกงั้นหรอ ก็ไหนว่าในห้องไม่มีเตียงวางแล้วหนิ

ก็พี่เค้าบอกผมอย่างงั้น

จะเชื่อได้เหรอ....เค้ายังโกหกพี่บ่อยๆเลย

หรอครับ.แต่พี่เค้าบอกผมจริงๆนี่ แล้วเค้าเป็นถึงหัวหน้าวงก็ไม่น่าจะโกหกหรอก

555 นั่นแหละตัวดี นายโดนหลอกแล้วคยูฮยอน

นั่นซินะ.... คยูฮยอนคิดไปคิดมารู้สึกว่าไม่อยากนอนเตียงซะแล้ว แต่อยากนอนที่มีอีกร่างนอนข้างๆแบบเมื่อคืนมากกว่า

.

ยกขึ้นไปเลยฮะ เสียงใส เจื้อยแจ้วดังมาทางหน้าประตู

ซองมิน...เตียงใครน่ะ คังอินถามขึ้นอย่างสงสัย

เออ นึกออกแล้ว....นายก็ไปนอนเตียงซองมินด้วยเลยก็ได้หนิ เห็นซื้อเตียงมาซะใหย่เลย

เอ่อ!!...แต่ชั้นซื้อมานอนคนเดียวนะ แต่ผมนอนดิ้นเลยซื้อเตียงใหญ่มา (อ้างๆๆน่ะเซ่ จริงๆแล้วอยากให้ใครมานอนด้วยป่าว กั่กๆๆ - - - คนเขียน)

.

นั้นแหละดีเลย ไหนๆก็ซื้อมาแล้ว นอนได้ตั้ง 2 คน นายก็ให้คยูฮยอนไปนอนด้วยคนซิ

อ๊า ใช่เลย...งั้นผมขอนอนเตียงซองมินด้วยนะ

นี่ๆๆ...ชั้นเป็นเจ้าของเตียง ยังไม่ได้ตกลงเลยนะ

.

เสียงดังโวยวายยกใหญ่ คยูฮยอนกระโดดตัวเข้ามา เอาข้างแก้มลูบไถกับต้นแขน

.

นะครับ ซองมิน

เอ่อ!!... เจ้าเด็กบ้า อย่ามาลูบกันแบบนี้ซิ ดูมันเข้า โอ้ยยยย...จั๊กกะจี๋จัง >__<

ไม่รู้ พร้อมกับเดินเชิดหน้า แล้วขึ้นเดินขึ้นไปบนห้องทันที

อ๊ะ หน้าหล่อไถลลงตามแรงแขนที่กระชากออก

.

นายก็ลองอ้อนซองมินดูซิ เดี๋ยวก็ใจอ่อน เพราะชั้นใช้วิธีนี้กับอีทึกบ่อยๆ พลางขยิบตาให้คยูฮยอนเป็นเชิง ร่างสูงกระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์ ฉาดบนใบหน้าหล่อเหลาทันที

.

ขอบคุณครับ....รอผมด้วยซิ ซองมิน.

.

.

.

โอ้โห....เตียงใหญ่จังเลย คยูฮยอนเปิดประตูตามซองมินเข้ามา พลันทิ้งตัวลงบนที่นอนหนานุ่ม

ฮื้ม นิ่มจังเลย

คยูฮยอน...นี่มันเตียงชั้นนะ เตียงก็หักอีกอ่ะ ซองมินฉุดมือร่างสูงให้ลุกขึ้นนั่ง

โธ่ เตียงก็ออกจะใหญ่ ให้ผมนอนด้วยไม่ได้หรอ พลันทิ้งตัวลงไปนอนก่ายอีกรอบ

.

ผมถอนหายใจยาว แล้วนั่งลงข้างๆเตียง

นายอยากนอนเตียงเหรอ

ก็ใช่ซิครับ พร้อมกับขยับหัวมาพาดวางบนตัก สายตาออดอ้อนจ้องมองมาที่ผม

เอ่อ.... ผมอึ้งไปน่ะซิ ก็ดูเจ้านี่ดันเอาหัวมานอนตักผม แล้วยังมองด้วยสายตาแบบนั้นอีก แต่ยิ่งทำให้ผมใจเต้นแรงมากขึ้นก็เห็นจะเป็นคำพูดที่ตามมานี้

แต่ผมอยากนอนที่ที่มีซองมินด้วยมากกว่า

.

ตึ่ก ตึ่ก ตึ่ก ๆๆๆๆๆ

.

เสียงภายในห้องเงียบกริบ แต่กลับมีเสียงดังระรัว ดังขึ้นๆๆๆๆ

.

เสียงอะไรน่ะ คยูฮยอนยกหัวขึ้น เอาหูแนบเข้าที่แผ่นอกผม

~น่านดูมันเข้า ~

.

ซองมินไม่สบายหรอ ทำไมใจเต้นแรงจัง คยูฮยอนขยับตัวออกมา พลางยกมือเลื่อนมาแตะที่หน้าผากเบาๆ

ดูซิ หน้าก็แดง ตัวก็ร้อนๆด้วยนะเนี่ย

.

คือ.... ก็จะไม่ให้หน้าร้อนได้ไงล่ะ ก็หน้าเจ้านี่ ห่างจากผมไม่ถึงคืบน่ะซิ แล้วยังมายิ้มหวานให้ผมอีก ..... โอ้ยย

น่ะนะ นั่น.......

.

ทำไมมือมันเลื่อนต่ำลงๆล่ะเนี่ย ตอนแรกก็วางทาบบนหน้าผาก ตอนนี้ก็เริ่มไล้ต่ำลงมาที่สันจมูก ปลายจมูก แล้วนิ้วเรียวยาวก็กรีดวนที่ริมฝีปากด้วย

.

ชะ..ชั้นจะทำไงดี อยากจะเอามือเจ้าเด็กนี่ออก แต่ก็รู้สึกว่าเริ่มขยับตัวไม่ได้ เพราะตัวมันแข็งทื่อไปหมดแล้วววว

.

อะ..อืมมมม ริมฝีปากบางถูกประกบปิด ลิ้นอุ่นๆของคยูฮยอนดันเข้ามาในปาก ดวงตาสีน้ำตาลเบิกกว้างขึ้น ก่อนจะหรี่ลงช้า ปลายลิ้นถูกลิ้นอุ่นเกี่ยวตวัด รู้สึกได้ถึงความหวาน เนิ่นนาน และ นุ่มนวล ......

.

อื้อ!! เสียงครางหวานดังในลำคอเบาๆ เหมือนจะทำให้อีกฝ่ายได้ใจ ก่อนจะสอดมือนุ่มเข้าไปที่ท้ายทอย ดันใบหน้าผมให้แนบแน่นยิ่งขึ้น ริมฝีปากนุ่มกดลงลึก แต่บางเบา จนทำให้ผมเคลิบเคลิ้มไปโดยไม่รู้ตัว ~ให้ตายซิ คยูฮยอนจูบเก่งเป็นบ้า ~ >//<

.

คยูฮยอนถอนจูบออกมาช้าๆ พร้อมกับรอยยิ้มจางๆบนริมฝีปาก และสีแดงอ่อนๆระเรื่อใบหน้า

.

คยูฮยอน~ เสียงหวานแหบพร่าเอ่ยเรียกชื่อขึ้นเบาๆ พร้อมกับกดเม้มริมฝีปากลงไป ใบหน้าหรุบต่ำลง เพื่อปกปิดสีหน้าที่ยิ่งแดงขึ้นมากกว่าเดิม มากกว่าคยูฮยอนเสียอีก..

.

ผะ....ผมขอโทษครับ...คือว่า...ผม..ไม่ได้ตั้งใจ คยูฮยอนพูดตะกุกตะกัก รัวๆ ก่อนจะรีบลุกขึ้นจากเตียง

.

เดี๋ยว..... !!! ............

.

To Be Continue

จบไปแล้วตอนแรก ถูกใจกันมั่งป่าวค้า เอิ้กๆๆ

คงอีกตอนสองตอนก็จบแล้วแหละ ว่าแต่มีคนรีเควสขอเรทอีก เหอๆๆ

เดี๋ยวขอคิดดูก่อน กะว่าเรื่องนี้จะไม่แต่งเรทนะเนี่ย ไม่งั้นก็รอเรื่องหน้า เรทแน่นอน กรั่กๆๆๆ

.