+:..:+ ❤ กระต่ายมินบนเตียงหมาป่าคยู ❤ +:..:+

* 

เอาฟิคมาลงตามสัญญาแล้วค่ะ คึคึ

เอนทรี่ที่แล้ว โดนแท็คไป แล้วส่งต่อให้คนเม้นเลขคู่ เลยไม่มีใครยอมเม้นที่ 4 เลย กร๊ากๆ = ='' 

*อีดิท ---*

เปลี่ยนธีมบล็อคใหม่หมดเลย กว่าจะได้แทบตาย T^T

ต้องขอบคุณน้องก้อยมากๆเลยน๊า ที่ช่วยเอาโคดมาให้ บล็อคมันเลยคล้ายๆกัน 555

*กด F5 ด้วยน๊า* คึคึ

Fic :: My Craved Lover * 3
Couple :: Kyuhyun x Sungmin
Auther :: dakyo
Rate :: ?????

*3




"มึงไปกินข้าวก่อนเหอะ ตอนนี้กูชักหิวอย่างอื่นแล้วว่ะ!"

ชีวอนเหลือบตามองคยูฮยอนยกยิ้มมุมปากที่เอาแต่จ้องร่างเล็กเดินวนไปวนมาอยู่หน้าห้องน้ำชายก็เข้าใจในทันที มือหนาตบบ่าเพื่อนรักหนึ่งที่ ก่อนจะขอปลีกตัวออกไป ปล่อยให้หมาป่าเผชิญหน้ากับกระต่ายตามลำพัง


หมับบบบ!~


"อ๊ะ....นาย"


"มาหาใครหรอ.......หรือว่ามาหาชั้น" คยูฮยอนคว้าหมับเข้าที่ข้อมือซองมินจนสะดุ้งโหยง ก่อนจะรวบเอวคนไม่มีทางสู้ให้แนบเข้ามากับอกแกร่ง


"เอ่อ...ปล่อยชั้นนะ...." จะให้ปฏิเสธหรือไง ในเมื่อที่คยูฮยอนพูดมันเป็นเรื่องจริง!


"ไม่ตอบก็แสดงว่าใช่สินะ" ยิ้มกรุ่มกริ่มส่งให้ พร้อมกระชับร่างอวบในแน่นยิ่งขึ้น ซองมินได้แต่ดิ้นขลุกขลัก จะหลบไปทางไหนก็ไม่ได้ ... ให้ตายสิ แล้วทำไมต้องรู้สึกว่าใบหน้ามันร้อนผ่าวแบบนี้


"ใช่ที่ไหนกันเล่า....ชั้นจะมาเข้าห้องน้ำต่างหาก นายมันขี้ตู่ชะมัดแล้วก็ปล่อยชั้นได้แล้วด้วย" ซองมินพยายามแกะมือที่กอดรัดเขาจนแน่นออก แต่คยู ฮยอนกลับรวบข้อมือนั้นเอาไว้


"ไม่ปล่อย....."


ฟื้ดดดดดดดด


"อ๊าก ตาบ้า นายมาฉวยโอกาสหอมแก้มชั้นทำไม"


"ก็ลงโทษ...คนโกหก...ชั้นรู้หรอกว่านายไม่ได้ตั้งใจมาเข้าห้องน้ำหรอกใช่มั๊ย" ก็เมื่อกลางวันเขายังเห็นซองมินเดินลงจากตึกไปเมื่อกี้นี่เองแล้วอยู่ดีๆถ้าอยากจะเข้าห้องน้ำ คงไม่ถ่อขึ้นมาบนตึกถึงชั้น7หรอก


"......................." ซองมินได้แต่เงียบไม่กล้าพูดออกมา นายรู้มากไปแล้วนะคยูฮยอน ที่ชั้นมาหานายก็เพราะจะตามมาดูเรื่องของนายกับชีวอนต่างหากเล่า


"ถ้านายจะโกหกชั้นอีกล่ะก็ คราวนี้ชั้นไม่แค่หอมแก้มนายแน่"

"ละ.....แล้วจะทำอะไร" ซองมินเริ่มหวาดระแวง เอาแขนอวบๆทั้งสองข้างกอดตัวเองเอาไว้ด้วยท่าทีลุกลน


"ฮะฮ่าๆๆ นายทำอะไรของนายน่ะ กลัวชั้นขนาดนั้นเชียว ชั้นไม่ทำอะไรหรอกน่า" ซองมินจึงได้เหล่ตามองร่างสูงที่เอาแต่ยืนหัวเราะอย่างไม่ไว้ใจ ก่อนจะค่อยๆคลายมือที่กอดตัวเองออกช้าๆ


"ซองมิน.....ชั้นหิวข้าว"


"แล้ว..แล้วมาบอกชั้นทำไม"


ครืดดดดดดดดด


คยูฮยอนเลิ่กคิ้วมองไปตามเสียง ซองมินได้แต่ยืนยิ้มแห้ง เอามือเกาท้ายทอยแก้เขิน.......ก็กะเพาะเจ้ากรรมดันมาร้องตอนนี้พอดี.....ใครว่านายหิวคนเดียว ชั้นก็หิวเหมือนกัน


"นายก็บอกชั้นเหมือนกันแหละน่าซองมิน ฮ่าๆๆ" กระตุกยิ้มให้ ปล่อยให้อีกผ่ายบ่นอุบอิบเอามือลูบท้องตัวเองป้อยๆ จะดังตอนไหนไม่ดัง ดันมาดังตอนนี้.......บ้าจริงๆเลย ทำไมอยู่กับนายแล้วชั้นต้องจนมุมทุกครั้งซิเนี่ย


คยูฮยอนพาซองมินมายังโรงอาหารที่ตอนนี้ผู้คนเริ่มบางตาลงแล้ว เนื่องจากเหลือเวลาอีกเพียงแค่ 20 นาที ก็จะต้องเข้าเรียนวิชาในคาบบ่าย


ร่างสูงถือจานข้าว2ใบ เดินนำมาแล้ววางลงบนโต๊ะไม้ยาว โดยมีร่างเล็กเดินมานั่งลงฝั่งตรงข้าม


"คยูฮยอน"


"หื้ม" คยูฮยอนเงยหน้าขึ้นมองเล็กน้อย

"นายรู้เรื่องของชั้นมาจากทงเฮใช่มั๊ย"


ปึงงงงง


"ชั้นอิ่มแล้ว" คยูฮยอนกระแทกช้อนลงกับจานข้าว จนร่างเล็กสะดุ้ง ทำไมนายต้องโกรธแบบนี้ด้วยคยูฮยอน

"ขึ้นห้องเองนะ ไม่ไปส่ง แล้วตอนเลิกเรียนชั้นจะรอนายอยู่ที่หลังโรงเรียนนะ ชั้นจะไปส่งที่บ้าน นายจะมาหรือไม่ก็ตาม แต่ชั้นก็จะรอนาย" พูดจบแล้วก็ลุกจากไปทันที ยังไม่ทันที่ซองมินจะได้กล่าวท้วงเลยแม่แต่คำเดียว

เป็นอะไรของนายเนี่ยคยูฮยอน


กริ๊งงงงงงงงงงงงงงงงงง


เสียงฝีเท้าหลายสิบคู่ ต่างวิ่งระรัวออกจากห้องเรียนหลังจากที่ออดให้สัญญาณดังขึ้น ทงเฮเดินมายืนข้างๆโต๊ะซองมินที่กำลังเก็บสมุดแลกเชอร์ ใส่เข้ากระเป๋าของตัวเอง


"วันนี้กลับบ้านเลยหรือป่าว"

"วันนี้ชั้นต้องอยู่เวรอ่ะทงเฮ"


"งั้นชั้นกลับก่อนนะ วันนี้มีนัดกับคิบอมแหละ" ทงเฮยิ้มหน้าบาน ยืนบิดไปบิดมา ก่อนจะขอตัวออกไป แต่ซองมินก็เรียกเอาไว้ซะก่อน


"เดี๋ยวก่อน เรามีเรื่องต้องคุยกันทงเฮ"


"ระ.....เรื่องอะไร...."


"ทุกเรื่อง!!!! นายต้องเล่ามาให้ชั้นฟังให้หมด"


.....................................


เฮ้อ มืดแล้วหรอเนี่ย อยู่เวรค่ำจนได้ซินะเรา รีบกลับบ้านดีกว่า

ซองมินเดินออกมาจากตัวตึก ก็เป็นเวลาพลบค่ำ ก่อนจะรีบเดินจ้ำอ้าวไปที่หน้าประตูโรงเรียน

‘เอ่ คยูฮยอนบอกว่า เลิกเรียนแล้วให้ไปหาหนิ แต่นี่มันก็ค่ำป่านนี้แล้ว คงไม่มารอเราหรอกมั้ง' ซองมินได้แต่คิดวนไปวนมา สะบัดไล่ความคิดออกไป ก่อนจะเดินตรงดิ่งมุ่งไปยังทางกลับบ้าน แต่เหมือนมีบางอย่างที่สกิดใจ ทำให้ขาเรียวมุ่งไปทางหลังโรงเรียนแทน


"คยูฮยอน" เสียงแผ่วดังออกมาจากปลายริมฝีปาก เมื่อเห็นร่างสูงในชุดเสื้อเชิ๊ตสีขาวหลุดลุ่ยออกจากกางเกงแสล็คสีเข้ม ยืนกอดอกพิงกับประตูรถสีดำ ... ไม่อยากเชื่อว่าที่คยูฮยอนพูดจะจริง นี่มันก็ตั้งกี่ชั่วโมงแล้ว ที่นายมารอชั้น ... ซอง มินจึงเดินเข้าไปหา


"ชั้นนึกว่านายกลับไปแล้วซะอีก นี่มันตั้งนานแล้วนะ นายจะมารอชั้นอีกทำไม"


"ก็ชั้นบอกว่ารอก็รอสิ ถึงนายไม่มาชั้นก็จะรอ"


"ทำไมล่ะ ทำไมนายต้องรอชั้นด้วยคยูฮยอน"


"..........................." คยูฮยอนไม่ตอบ แต่กลับคว้าแขนซองมินแล้วดันแผ่นหลังเล็กให้ไปติดกับประตูรถยนต์แทน


"อ่ะ....คยูฮยอน ปล่อยนะ"


"ซองมินก็รู้แล้วไม่ใช่หรอ ทงเฮคงจะบอกหมดแล้ว แล้วจะถามชั้นอีกทำไม"


"นายคงโกรธชั้นสินะ เมื่อตอนกลางวันน่ะ"


"ไม่ได้โกรธ ก็แค่ซองมินไม่น่าจะรู้เร็วเกินไป ชั้นยังไม่ได้บอกอะไรบางอย่างกับนายเลย" ปากหนาขยับเข้าใกล้จ่อตรงริมฝีปากเล็ก รวบข้อมืออีกฝ่ายแน่นยกทาบกับกระจกรถ จนร่างเล็กขยับไปทางไหนก็ไม่ได้ ได้แต่หลับตาปี๋ ปล่อยให้คยูฮยอนทำตามอย่างที่ใจชอบ ร่างสูงค่อยๆ ขยับริมฝีปากไล้ขึ้นมายังแก้มนุ่มนิ่มก่อนจะไปหยุดที่ใบหูของซองมิน






"เป็นแฟนกันนะ"

"O__o..............."


กระซิบเสียงแผ่ว ให้ร่างเล็กเบิกตาโพลงด้วยความสั่นสะท้านทั่วร่าง ทั้งคำพูดและลมหายใจร้อนที่เป่ารดอยู่ใกล้ซอกคอ ใบหน้าหวานค่อยๆแผ่สีสดไปทั่ว คยูฮยอนจึงขยับมือที่กุมข้อมือเล็กทาบตรงกระจกรถให้ลงต่ำมาอยู่ที่บริเวณอกข้างซ้ายของตนเอง


"ตกลงนะ" ซองมินหลบสายตาคมที่เอาแต่จ้องมองเขา และชักมือกลับมาอย่างเขินๆ


"อะไรกัน ชั้นยังไม่ตอบซักหน่อย จู่ๆนายก็ขอชั้นเป็นแฟน ทั้งๆที่ชั้นเพิ่งรู้จักกับนายเองนะคยูฮยอน"


"งั้นให้เวลา 3 วัน"


"3 วันเนี่ยนะ...นายจะบ้าหรอ..." ซองมินขึ้นเสียงสูง แต่ก็ถูกคยูฮยอนพูดตัดและดักเอาไว้ อย่างที่ซองมินต้องจนมุมทุกครั้ง


"งั้น 7 วัน ไม่มีต่อ! ... แล้วสุดท้าย จะปฏิเสธหรือไม่ก็ตาม ยังไงนายก็ต้องมาเป็นแฟนชั้น โอเคมั๊ย

"ม......"


"ห้ามตอบว่าไม่เด็ดขาด!!!"


แล้วนายจะให้ชั้นตัดสินใจตั้ง 7 วัน เพื่อ???? น่าขอบคุณจริงๆเลย -*-


"ขึ้นรถสิ เดี๋ยวไปส่งบ้าน" คยูฮยอนเปิดประตูรถให้ แต่ซองมินกลับยืนนิ่งไม่ยอมขึ้นรถซักที จึงได้ขยับตัวเบียดร่างเล็กให้ติดกับรถมากยิ่งขึ้น แล้วจ่อริมฝีปากทาบอยู่กับกลีบปากสีสด


"หรือว่าอยากให้จูบก่อนขึ้นรถ.....วันนี้โดนลงโทษแค่หอมแก้มไม่พอหรือยังไง"


"บ้า.....ขึ้นแล้วก็ได้ เอาแต่ใจชะมัด ชิ" ซองมินผลักอกร่างสูงแล้วเบะปากใส่ .... รีบวิ่งดุ๊กๆขยับเข้าไปนั่งในรถทันที ร่างสูงได้แต่อมยิ้มกับความน่ารักนั่น


...................................



หลังจากวันนั้น คยูฮยอนได้คอยขับรถไปรับมาโรงเรียนพร้อมกันทุกๆเช้า ตกเย็นก็จะคอยซองมินทำกิจกรรมของโรงเรียนจนเสร็จ จึงค่อยไปส่งที่บ้าน .... ตอนพักกลางวันถ้าพักพร้อมกันก็จะมาทานข้าวด้วยกัน จนเพื่อนๆทุกคนทั้ง ทงเฮ คิบอม และชีวอน ต่างก็แซวไม่ขาดปาก

ถึงแม้คนอย่างโจคยูฮยอน ชอบยิ้มเจ้าเล่ห์มั่งล่ะ แถมดูหื่นๆไม่น่าไว้ใจก็ตามทีเถอะ ก็เล่นชอบฉวยโอกาสกับฉันอยู่เรื่อย ได้ทีก็ทั้งหอม...ทั้งจูบ....ทั้ง..(จุดๆๆ?) .. แต่นายก็ไม่เคยทำมากกว่านี้ ทั้งๆที่มีโอกาสก็ตามที ... บางครั้งก็ออกจะดูเย็นชาซักหน่อย แต่จริงๆแล้วสิ่งที่นายทำก็จริงใจกับชั้นเสมอ มันทำให้เวลาที่ชั้นอยู่ได้ใกล้ๆนาย มีความสุขรู้มั๊ยคยูฮยอน

เวลาผ่านไปจนลุล่วงเข้าวันที่ 7

ตามที่ตกลงกับคยูฮยอนแล้วซินะ ถึงแม้ชั้นจะปฏิเสธนาย แต่ชั้นก็ต้องตกลงเป็นแฟนกับนายอยู่ดีใช่มั๊ยเนี่ย = =''

แล้วนายหายไปไหนล่ะเนี่ย ก็บอกว่าถ้าเลิกเรียนแล้วให้รีบมารอที่นี่ไม่ใช่หรือไง มาแล้ว แต่ก็ยังไม่เห็นนายซักนิด..... อ๊ะ อยู่นั่นไง

สายตากลมมองไปรอบๆจนทั่วบริเวณสวนสาธารณะที่ทั้งคู่นัดกันไว้หลังเลิกเรียน ซองมินเห็นคยูฮยอนนั่งอยู่บนโต๊ะไม้ตัวใหญ่ เอาเรียวขาทั้งสองข้างห้อยลงวางบนเก้าอี้ เอาศอกข้างหนึ่งค้ำยันบนหน้าขาตัวเอง หนำซ้ำยังคีบมวนบุหรี่อยู่ในมืออีกต่างหาก ... มันน่าจริงๆเลยมั๊ยเนี่ย


"แฮ่กๆ มาแล้ว หานายตั้งนาน นึกว่าไปไหนซะอีก ที่แท้ก็หนีมาสูบบุหรี่ตรงนี้นี่เอง...ชั้นเคยบอกนายแล้วไม่ใช่หรอ ว่าให้เลิกสูบซักที่เนี่ย ไอ้บุหรี่บ้าๆเนี่ย"


"ก็ทำไมเล่า มันเรื่องของชั้น"


"หึ ใช่ มันเรื่องของนายทุกอย่าง ไม่ใช่เรื่องของชั้นเลยซักนิด ที่ชั้นบ่นมาก พูดปากเปียกปากแฉะ ไม่ให้สูบก็เพราะมันเกี่ยวกับตัวนายทั้งนั้น นายเลิกสูบซักทีได้มั๊ยคยูฮยอน สูบไปแล้วก็ไม่มีอะไรดี เดี๋ยวก็เป็นโรคนู่น โรคนี่ ไม่ดีต่อสุขภาพ เกิดถ้านาย...อ่ะ...อื้มมมม"


คำพูดทั้งหมดถูกเก็บกลืนด้วยริมฝีปากหนา ซองมินได้แต่ร้องครางครืออย่างไม่ทันตั้งตัว ก่อนที่จะปล่อยให้เปลือกตาบางหลับพริ้มลงอัตโนมัติ ด้วยความหวามไหว จากรสสัมผัสที่แสนหวานของชายหนุ่ม ... คยูฮยอนไล้ปลายลิ้นนุ่มเลียเล็มอยู่รอบกลีบปากสีสดอย่างโหยหา แล้วสอดแทรกเข้าไปในโพรงปากฉ่ำเยิ้ม ดูดกลืนความหวานล้ำอยู่เนิ่นนาน จนซองมินต้องกระตุกชายเสื้ออีกฝ่าย คยูฮยอนจึงยอมละริมฝีปากออกมา



"นายนี่มันน่ารำคาญจริงๆเลยซองมิน.....เป็นห่วงชั้นก็บอกสิ มาบ่นนั่นบ่นนี้เป็นหมี(กระต่าย)กินผึ้งไปได้"


"แฮ่กๆ ... ก็ชั้น ....."


"โอเค งั้นจะพยายามเลิกแล้วกันนะ"


"อื้ม ^^"



"ซองมิน หลับตาก่อนสิ"


"หลับตา ทำไมต้องหลับตาอ่ะคยู"


"บอกให้หลับก็หลับก่อนสิ แล้วอย่าเพิ่งลืมก่อนที่ชั้นจะพูดนะ" ซองมิน พยักหน้าหงึ่กๆ 2-3 ที แล้วค่อยๆปิดเปลือกตาลงอย่างช้าๆ .... ไม่รู้ว่าทำไมใจต้องเต้นแรงแบบนี้ด้วยสินะ





"ซองมิน เป็นแฟนกับผมนะครับ"





เปลือกตาบางลืมขึ้นช้าๆ...แววตาใสสะท้อนภาพชายหนุ่มกำลังนั่งคุกเข่า ลงกับพื้นอยู่ตรงหน้า พร้อมกับยื่นดอกกุหล่าบสีชมพูหวานส่งให้ แค่นั้น...น้ำตาทั้งหมดก็ไหลรินมารวมกันอยู่บนใบหน้าหวาน


"คยู~ฮยอน~" เอ่ยด้วยเสียงสั่นเครือ ไหล่บางสั่นไหวไปตามแรงสะอื้นเบาๆ ก่อนจะยืนมือกลมไปรับดอกกุหลาบดอกนั้น

คยูฮยอนยิ้มบางให้ แล้วลุกขึ้นยืน ใช้ปลายนิ้วเรียววาดลงไปบนพวงแก้มนิ่มที่ชุ่มไปด้วยหยาดน้ำตา


"ไม่ร้องนะคนดี ซองมินตกลงเป็นแฟนกันนะ .... ผมรักซองมินรู้มั๊ย" ร่างเล็กได้แต่ร้องไห้สะอื้น พร้อมกับพยักหน้ารับรัวๆ ริมฝีปากคลี่ยิ้มอย่างมีความสุขทั้งน้ำตา แล้วโผกอดร่างสูงแน่น


"อะไรกัน เพิ่งตกลงเป็นแฟนไม่ทันไร ซองมินก็รุกก่อนซะแล้วหรอเนี่ย"


"บ้า ใครจะไปเหมือนนายกันล่ะ ชิ...คนชอบฉวยโอกาส" ซองมินรีบผละออกจากอกคนรัก(หมาดๆ) แต่ก็ขยับตัวได้ไม่เท่าไหร่ ก็ถูกร่างสูงฉวยโอกาสสอดเรียวแขนกับเอวนิ่มทันที


"อ่ะ...งั้นผมให้เอาคืนก็ได้" ว่าแล้วก็หันแก้มซ้ายป่องๆที่พองลมออกยื่นไปจ่อใกล้กับกลีบปากบาง


"............................." ซองมินไม่ยอมทำอะไรแม้แต่นิด ได้แต่มองแก้มร่างสูง แล้วก็ยื่นปากนิดๆอย่างงอนๆ ... แต่อีกฝ่ายกลับรีบฉกริมฝีปากตัวเองลงบนปากที่ยื่นง้ำงอนั่นทันที


"อ๊ะ คยูฮยอนเอาอีกแล้วนะ ... ฮื่อ...ปล่อยได้แล้ว" ร้องครางประท้วง เมื่อคยูฮยอนเริ่มละปากต่ำลงมาจากปลายคางไปถึงยังซอกคอหอมกรุ่น


"ก็ซองมินไม่ยอมเอาคืนนี่ งั้นก็เป็นตาชั้นบ้างแหละน่า ฮ่าๆๆๆ" คยูฮยอนผละริมฝีปากออกมา แต่แขนเรียก็ยังคงสอดรัดเอวซองมินเอาไว้แน่น


"นายนี่หื่นจริงๆเลยซินะ" ซองมินทำปากง้ำง้อน่ารัก


"ถ้าไม่หื่น ก็ไม่ใช่แฟนซองมินสิครับ" พูดยิ้มเจ้าเล่ห์ แล้วทำทีท่าว่าจะกดจมูกโด่งลงไปบนพวงแก้มนิ่ม แต่ซองมินก็รั้งเอาไว้ด้วยการใช้นิ้วป้อมๆทั้งสองข้าง บิดลงไปที่แก้มของคนรักเบาๆอย่างหมั่นเขี้ยว


"นี่แน่ะๆ ... ก็แหงล่ะ ... ก็แฟนซองมินคนนี้หื่นที่สุดในโลกเลยยยยยย"

ทุกคนเห็นด้วยมั๊ยล่ะครับ ว่าโจคยูฮยอนคนรักของลีซองมิน หื่นจริงๆ
แต่ถึงจะหื่นแค่ไหน .... ผมก็รักโจคยูฮยอนครับ ^^



+++ The End (?) +++







.

.

.





"อ่ะ อื้ออ...คยู...ยะ...อย่า....อ๊าาาาๆ~"



TBC.. Special Part*

เผ่นแน่บออกจากบล็อค *** O.o

edit @ 12 Mar 2008 23:24:55 by ::Wolf ❤ Rabbit::