[SF] Kisss Mark(s) NC* [KYUMIN]

posted on 19 Feb 2010 18:52 by minkyu in SFic

 

SF : Kisss Mark(s)

Couple : Kyuhyun x Sungmin

Writer : dakyo

Rate : NC-17

 

 

 

Photo by : Parkpook@kyuminworld

ห้ามนำรูปออกนะคะ!! Don't take it out

รูปประกอบฟิค คึคึ
(ขอบคุณพี่ปุ๊กมากนะคะ สำหรับรูปถ่ายแจ่มๆ แอบมีของเด็ดแล้วไม่บอกน้อง หึหึ)

 

 

 


แชะ แชะ แชะ !!!!!

เสียงชัตเตอร์กดระรัวภายในสตูดิโอกว้างที่ถูกจัดฉาก ให้เป็นสวนหย่อมขนาดย่อมท่ามกลางหิมะเทียม ชายหนุ่มรูปงามหน้าตาหล่อเหลาเอาการ กำลังโพสต์ท่าตามแบบฉบับที่เจ้าตัวทำเป็นประจำ ด้วยท่าทีที่คล่องแคล่ว

นายแบบหนุ่ม ถอดเสื้อโค้ดตัวยาวสีดำที่คลุมลงมาถึงหัวเข่าออก ก่อนคอสตูมสาวจะยื่นเสื้อโค้ดสีเทาอ่อน รอบคอและปกเป็นขนสัตว์สีเทาที่เข้มกว่ามาสวมทับให้อย่างรวดเร็ว ตามด้วยช่างแต่งหน้าที่ตบแป้งพับตามด้วยกลอสบางๆทับอีกครั้ง ทรงผมที่เซทหยิกๆ ฟูๆ ถูกจัดเกลี่ยทรงให้สวยงามอีกสองสามที ก่อนจะถึงการถ่ายแบบฉากเสื้อเซทสุดท้าย

แชะ!! …..

เสียงชัตเตอร์กดดังครั้งสุดท้ายแล้วแสงไฟสว่างก็ดับลง ทุกคนต่างก็รีบเก็บข้าวเก็บของ ตามแต่ละหน้าที่ของตัวเองอย่างรวดเร็ว นายแบบหนุ่มจัดการถอดเสื้อโค้ดออกแล้วส่งให้ฝ่ายคอสตูม ก่อนจะเดินไปนั่งพักที่โต๊ะข้างๆ แล้วจัดการถอดเสื้อตัวในออก เปลี่ยนเป็นเสื้อยืดสีขาวของตัวเองแล้วสวมทับด้วยแจ๊คเก็ตสีน้ำตาลอ่อนทันที


“อ่ะน้ำ”

“ขอบคุณครับ” ฉีกยิ้มละลายใจ ก่อนจะยื่นมือไปรับขวดน้ำจากมือหญิงสาวฝ่ายคอสตูมที่ยืนมาให้


“นี่ซองมิน พรุ่งนี้นายคงไม่ได้ไปกับพวกเราแล้วละ มีงานด่วนเข้ามาน่ะซิ” เสียงตะโกนข้ามมาจากอีกฟาก ขณะที่ซองมินกำลังเอาเมมโมรี่การ์ดออกมาเสียบกับโน้ตบุค

“งานอะไรหรอ” ไม่ใช่เจ้าตัวที่เป็นคนถาม แต่กลับเป็นอีกคนที่รีบชิงถามขึ้นมาก่อนทันที

“ก็งานคนใหญ่คนโตน่ะสิ เค้าจ้างให้ซองมินไปเป็นช่างภาพให้ เลี่ยงไม่ได้ด้วย เพราะเขาระบุมาเลยว่าต้องเป็นซองมิน .. แต่ไม่เป็นไรหรอกน่าคยูฮยอน พรุ่งนี้คงไม่มีปัญหาอะไรกับกองของเรา เพราะตอนนี้พี่ช่างภาพมาแทนซองมินได้แล้ว” พี่ซึงฮวานผู้จัดการส่วนตัวของคยูฮยอน จัดแจงบอกรายละเอียดต่างๆอย่างชัดเจน
ในวันพรุ่งนี้ ทุกคนจะต้องยกกองไปถ่ายทำนอกสถานที่ ซึ่งเป็นรีสอร์ทบนเขา ท่ามกลางหิมะตก เพื่อลงเป็นคอลเลคชั่นเสื้อผ้าเซทใหม่ ในนิตยสารชื่อดังของเกาหลี



.......................................................................................






“อะ อ๊า~” เสียงหวานใสร้องรับประสานกับจังหวะผิวกายกระทบกัน มือนุ่มนิ่มแผ่วางลงบนแผ่นอกชายหนุ่ม บดขยี้ปลายนิ้วลงไปกับไตติ่งสีชมพู เรียวปากบางกดลงบนกลีบปากอิ่มเบาๆ เคล้าคลอหยอกล้อให้ชายหนุ่มยิ่งเพิ่มความกระเสียวสันมากขึ้น แล้วไล้เรียวปากไปยังซอกคอทางซ้าย ใบหน้าหล่อเหลาเอียงคอรับมุมองศากับเรียวปากบางที่แนบลงกับซอกคอ ดูดดื่มความหวานฉ่ำอย่างอิ่มเอม ตรีตราจอง ฝากรอยสีกุหลาบไว้อย่างชัดเจน ... ว่าคยูฮยอนเป็นของซองมิน ... คนเดียว

“ฮึ่ก อ่า ซะ...ซองมิน” จับสะโพกมนกดให้ลึกลงกว่าเดิม ผิวกายร้อนผ่าว อิ่มเอมกับความสุขที่ได้รับการปรนเปรอชั้นดี คยูฮยอนกดริมฝีปากแน่น กระตุกกายหายใจหอบถี่ ปลดปล่อยสิ่งที่อัดอั้นให้พรั่งพรูเข้าไปในตัวร่างเล็ก แต่กระนั้นอีกฝ่ายยังไม่ได้รับการปลดปล่อย คยูฮยอนจึงเร่งเร้าชักรูดไม่นาน ซองมินก็พรั่งพรูทุกอณูออกมาบนหน้าท้องแกร่งของชายหนุ่ม


ซองมินทิ้งตัวลงไปนอนข้างๆทันที คยูฮยอนก็พลิกตัวขึ้นมาคร่อมทับอีกฝ่าย ซองมินดิ้นขัดขืนเล็กน้อย ก่อนจะผลักออกร่างสูงออกไปแต่ก็ไร้ประโยชน์

“อ๊า คยูฮยอน เลอะหมดแล้วนะ!” ซองมินตวาดเสียงหวาน แต่คยูฮยอนกลับไม่รู้สึกอะไร น้ำข้นเหนียวสีขาวขุ่น ที่เลอะอยู่บนหน้าท้องคยูฮยอน บัดนี้ได้เลอะเละเทะมายังตัวเขาแล้ว ก็คยูฮยอนเล่นขึ้นมาคร่อมทับซะดื้อๆอยู่แบบนั้น

“ไม่เห็นเป็นอะไรเลย ของตัวเองชัดๆ” คยูฮยอนยิ้มกริ่ม

“คนบ้า ! ชิ .. ที่ของตัวเองล่ะ มาเละเทะในตัวเค้าเต็มไปหมด” ประโยคหลังพูดงุบงิบเสียงแผ่ว แต่กระนั้นคยูฮยอนก็ยังได้ยิน ทำเอาเรียกเสียงหัวเราะเบาๆอย่างชอบใจ ร่างสูงมองใบหน้าหวานที่แก้มใสแดงระเรื่อขึ้นแล้วกดจูบไปที่หน้าผากมนหนึ่งที

แล้วควาญหยิบผ้าเช็ดตัวที่วางอยู่ข้างๆขึ้นมาห่อตัว แต่ยังไม่ทันที่จะลุกออกจากการคร่อมอยู่บนร่างเล็กแล้ว พลันสายตาเงยเหลือบขึ้นไปเห็นเงาสะท้อนของตัวเอง ตรงขอบหัวเตียงโลหะสีเงิน

นิ้วเรียวยกไล้มาที่ต้นคอตัวเอง เมื่อเห็นรอยจ้ำสีแดงอย่างชัดเจน เรียวปากอิ่มกดยิ้มลงเลศนัยน์ ซองมินเองก็กำลังจะพลิกตัวตามจังหวะของคยูฮยอนที่กำลังยกตัวขึ้น แต่ก็ต้องตกใจ เมื่อจู่ๆคยูฮยอน คร่อมทับลงมาอีกครั้ง

“นี่รอยอะไร” แหงนใบหน้าหล่อขึ้น ให้สายตาของร่างเล็กจดจ่ออยู่ที่ซอกคอของตัวเอง

ซองมินยิ้มกริ่มก่อนตอบ “คยูฮยอนไปถ่ายแบบตั้งหลายวัน ซองมินก็ทิ้งรอย ฝากไว้ให้หายคิดถึงไง”

คยูฮยอนหรี่ตาลง แล้วบีบรั้นปลายจมูกที่เชิดขึ้นด้วยความหมั่นเขี้ยว “ร้ายนักนะซองมิน เดี๋ยวนี้ชักแรงนะ”

ซองมินไม่ตอบเพียงยิ้มให้อย่างเจ้าเล่ห์ .. ก็มีแฟนหล่อขนาดนี้ ไปถ่ายแบบต่างจังหวัดตั้งหลายวัน แบบนี้เดี๋ยวสาวๆก็รุมตอมกันตรึม ไม่ได้หรอก ต้องฝากรอยเอาไว้บ้าง ให้คนอื่นรู้กัน ว่าคยูฮยอนนี้เป็นของซองมิน

“ ลุกไปอาบน้ำได้แล้ว” ซองมินพยายามดันตัวอีกฝ่ายออก แล้วคยูฮยอนไม่ยอมขยับไปไหนง่ายๆ อีกทั้งมือทั้งสองข้างยังยันคร่อมร่างเล็กนี้เอาไว้

“ ไม่ไป ... จะลงโทษก่อน”

“เรื่องอะไร”

“โทษฐานเดี๋ยวนี้ชักแรง ผมรู้หรอกนะว่าคิดอะไรอยู่”

“ไม่นะ ...อ๊า...คยู...ฮยอน..”





…………………………………






น่าเสียดายจัง ที่ซองมินไม่ได้มาด้วย ไม่งั้นภาพเราคงออกมาดีแน่ๆเลย

“ผมก็อยากให้ซองมินมาน่า ไม่รู้ต้องไปรับงานบ้าๆนั่นทำไม มาถ่ายกับผมก็ดีอยู่หรอก” คยูฮยอนบ่นเสียงเบื่อๆ ก็ในเมื่อความจริงแล้ว ช่างภาพของงานเซทนี้ ตัวหลักเลยก็คือช่างภาพมือหนึ่งอีซองมิน … แต่ดันมีงานพิเศษเข้ามากระทัน ที่ต้องไปถ่ายภาพให้กับคนใหญ่คนโต ที่จู่ๆก็เรียกตัวช่างภาพมือระดับต้นๆของวงการไปซะได้

แต่ก็ไม่ใช่แต่คยูฮยอน เพราะซองมินก็ไม่อยากไป แต่จำต้องไป เพราะหลีกเลี่ยงไม่ได้จริงๆ ....


สถานที่ถ่ายทำในสภาพบรรยากาศจริง ที่แตกต่างจากวันก่อนในสตูดิโออย่างสิ้นเชิง ทั้งอุณหภูมิติดลบสิบองศา
ท่ามกลางหิมะจริง กับการถ่ายทำที่ดำเนินไปด้วยความเร่งรีบ … เพราะด้วยความหนาว


แชะ แชะ แชะ !!!

ช่างภาพฝีมือดีอีกคน ที่ถูกเรียกตัวมาแทนซองมินกระทันหัน รีบกดชัดเตอร์ เก็บทุกสภาพอิริยาบถของนายแบบหนุ่ม ที่ดูไม่ค่อยจะมีใจกับการทำงานในครั้งนี้มากนัก .. สักแต่ว่ารีบๆถ่าย รีบๆเสร็จไวไว

แต่มันก็ไม่เป็นเช่นนั้น ในเมื่อใจไม่อยู่กับตัว สภาพที่ไม่ค่อยพร้อมกับการทำงาน ภาพที่แสดงออกมาผ่านทางกล้องจึงรับรู้ได้ ถ่ายแล้วถ่ายอีกก็ไม่ได้ดั่งใจ จึงเสร็จซักที

ทำเอาทุกคนที่อยู่ในกอง ต้องทนความเหน็บหนาวแล้วหนาวอีก .. เมื่อไหร่จะเลิกกองซักที


“เอ้านี่ คยูฮยอน ตั้งใจทำงานหน่อย ถ่ายแบบแฟชั่นให้สาวกรี๊ดนะ ไม่ได้ให้มานั่งทำหน้าสลด ยิ้มๆหน่อย เอ้า!”

“โถ่ ฮยอง แบบไหนสาวก็กรี๊ดอยู่ดีและน่า” (ดูมัน ยังจะหลงตัวเอง -*-)

พี่ซึงฮวาน ผู้จัดการส่วนตัวถึงกับส่ายหัวเอามือตบหน้าผาก และบอกให้พักกองก่อนซักสิบนาที ก่อนจะค่อยถ่ายฉากเซทสุดท้ายของวันนี้


“คยูฮยอน ไม่หนาวบ้างหรือไงเนี่ยย พวกเรารอนายคนเดียวนะเนี่ย เลยเวลาตามกำหนดมาซักพักแล้วนะ ยังไม่เสร็จเลย ข้างนอกนี่ก็หนาวชะมัด รีบๆถ่ายจะได้รีบเสร็จ” ช่างแต่งหน้าประจำตัวหยิบพัฟขึ้นมาตบหน้าชายหนุ่มเบาๆ

“อ่า ขอโทษครับฮยอง”

“เอ๊ะ! .. บอกกี่ทีๆแล้วห้ามเรียกฮยอง .. ชั้นน่ะ เป็นผู้หญิง” ปลายเสียงจิกลงเล็กน้อย มือที่จับพัฟสะบัดลงเบาๆ ก่อนจะตบทับๆลงไปที่หน้าคยูฮยอนอีกครั้ง ร่างสูงได้แต่หัวเราะออกมากับพี่ชาย เอ้ยพี่สาวช่างแต่งหน้าประจำตัวที่เคยเป็นผู้ชายมาก่อน

“คร้าบ ออนนี่!!!??”

“ดูทำ!” จีมินหรือชื่อเดิมจียอง ถลึงตาค้อนขวับให้ เรียกดีๆก็ได้ ไม่ต้องมาประชดเรียกซะออนนี่ขนาดนั้น ใครเห็นละเดี๋ยวเข้าใจผิด คิดว่าคยูฮยอนมาเป็นน้องสาว(?)เขาตั้งแต่เมื่อไหร่กัน... แต่ก็ดีใจที่เห็นคยูฮยอนยิ้มออกมาได้บ้าง เขาเองก็เป็นช่างแต่งหน้าประจำตัวของคยูฮยอนมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว ก็เห็นคยูฮยอนเป็นเหมือนน้องชายคนหนึ่งนั่นแหละ

“นูนาครับ ทาตรงนี้เยอะๆอีกสิ เดี๋ยวถ่ายออกมาแล้วเห็นนะ” คยูฮยอนกำชับให้ตบแป้งทับรอยที่คอให้ดูหนาๆ ก็เจ้าตัวแสบมาไม่ได้ แต่ก็ยังอุตส่าห์ฝากรอยเอาไว้ ... เห็นมั๊ยเนี่ย ว่าทำงานยากลำบากมากขึ้น เมื่อ